Het Gerste Publiek van Nederland

Zowel Feyenoordliefhebbers als –haters zullen het met mij eens zijn: er is geen stadion in Nederland waar de aanwezigheid van het publiek duidelijker merkbaar is. Zelden zoveel geluid gehoord als zaterdagavond in De Kuip tegen FC Twente. De avond waarop Het Legioen zich als meest waardevolle publiek manifesteerde en zich kwalificeerde voor ‘De Twaalfde Man’-award van het seizoen 2008-09. Vijf argumenten voor in het juryrapport:

1. Niet alleen voor mij, maar voor iedereen is één van de mooiste momenten aan een Kuipbezoek de entree op de tribune. Bij het zien van het prachtige veld en knettervol bevolkte tribunes raak ik in een kleine extase.

2. Nog vier competitiewedstrijden en er is een einde gekomen aan de vijftigjarige Gerard carrière van verzorger Gerard Meijer. De man verdient wat mij betreft een standbeeld, zijn naam op het nieuwe stadion en de opbrengst van de supporterscollecte. Maar bovenal een straatnaam, als de Golden Earring er eentje heeft, dan moet Meijer er zeker één krijgen! Over een onvergetelijk afscheid hoeft de sympathieke clubman zich in elk geval geen zorgen te maken, gezien de extra ingelaste actie die zich een half uur voorafgaand aan de wedstrijd voltrekt: ode aan een levende legende.

3. De gehele eerste helft weggespeeld door een vlot combinerende tegenstander. Het gezang van Twentenaren uit Vak G, ondersteund door een trommel, is dominant. (OK, de supporters van Twente worden dit jaar tweede). Het thuispubliek kan slechts Henk Timmer verrot schelden als hij weer eens te vroeg in de lucht hangt bij een hoge bal. Om hem tien seconden later toe te juichen na een sublieme redding op een onhoudbaar schot.

4. De tweede helft is anders. Alsof er tijdens de rust ook intern beraad is geweest tussen de vijftigduizend toeschouwers. Met als uitkomst dat de thuisploeg er een mannetje bij krijgt. De volumeknop wordt opengedraaid en vanaf de tribunes is louter nog gefluit, geschreeuw en gescheld te horen. Een beproefd recept, dat vorig seizoen tegen een beter spelend Twente een overwinning tot gevolg had.

5. Gejuich, penalty voor Feyenoord. It’s a God’s Gift en De Kuip ontploft zoals alleen De Kuip kan ontploffen. Kleine explosies volgen enige minuten later bij de rode kaarten voor de Twentespelers. Ook mooi: de Olé ’s als Feyenoord in overtal de wedstrijd uittikt, of dat althans probeert te doen. Boosheid bij het onnodig gegeven tweede geel voor Gio en de handen ten hemel bij het eindsignaal. Slecht spelen en toch winnen: het zijn wat mij betreft de mooiste.

Beste Willem,

Dat is moedig van je, om je in het hol van de leeuw te begeven. Bij het lezen van je oprechte verhaal moet ik het ook maar opbiechten: ik ook wel eens gezondigd. Niet één, maar zelfs drie keer: in elk stadion waarin jouw cluppie speelt of speelde. Waarom ik het niet bij een bezoekje heb gelaten? Ik ontdekte iets, overigens tot mijn niet geringe trots: mijn aanwezigheid achter een Amsterdams doel heeft zonder uitzondering een negatief resultaat voor de thuisclub tot gevolg. Als ik er ben, verliezen ze!

Zo zag ik ooit op een druilerige vrijdagavond in het Olympisch Stadion Prince Polley de enige treffer van de wedstrijd scoren voor FC Twente. Feyenoord werd dat seizoen kampioen. Een jaar later stond ik met een ongezien gebald vuistje achter het doel in De Meer nadat ik zag hoe Cees Lok NEC naar de finale van de beker schoot. Die door Feyenoord werd gewonnen. En een paar maanden geleden was ik er getuige van hoe Heerenveen terecht drie punten pakte in de snelkookpan. Het mocht ditmaal niet baten voor ons, maar als Feyenoordsupporter in de vreemde doe je toch wat in je macht ligt en in mijn geval is dat met succes missionariswerk uitvoeren.

Je hebt gelijk Willem. Die Arena: het heeft meer weg van een bioscoop dan een echt voetbalstadion. Misschien is het wel daarom dat niemand meer verbaasd opkijkt naar de literbakken popcorn die door andere toeschouwers naar hun pluche stoeltjes worden gedragen. Bij het zien van de witgeel betegelde muur in de catacomben dacht ik terug aan die supporter die ik in een documentaire op televisie had gezien. ‘Hoe de ontwerper van dit stadion dit bedacht heeft, we zijn GVD geen Fortuna Sittard!’ had hij briesend uitgeroepen.
Verder was het een openbaring dat achter alle blaterige verhalen, die ik meer dan mij lief is over je clubje hoor, ook gewoon fans schuilen die zich oprecht opwinden en vooral nederig ergeren aan hun club. Mooi zo, zoals het hoort, maar met één opmerkelijk verschil met het Rotterdamse theater: ik heb de hele avond geen autochtoon accent gehoord. Toen ik Gabri met een zachte G uitgescholden hoorde worden door een dikke man die drie rijen onder mij zat, kon ik een lach nog onderdrukken, maar bij het horen van de namen ‘Steekolnburreg’ en ‘Vermaaln’, uitgesproken door een in klederdracht gestoken vrouw links van mij, hield ik het niet langer en proestte ik het uit.
Maargoed, daar gaat het natuurlijk helemaal niet om, Willem. Je hebt zondag tenslotte met eigen ogen kunnen zien dat Esther ook uit Dokkum komt. Het belangrijkste is dat jij als vreemdeling meer dan ik genoten hebt van de ‘atmosfeer’ in het vijandelijke stadion. Kun je nagaan als Het Legioen zich wel roert en dat willen ze tegen jouw cluppie trouwens nog weleens doen. Ik zou zeggen: stap volgend jaar eens in die bus om ze aan te moedigen in De Kuip. Misschien helpt het wel!

(Bij de foto's: De Kuip, De ArenA en schrijver dezes in laatstgenoemd stadion voor aanvang van Ajax-FC Utrecht in 2003 (uitslag 1-1, hoe kan het ook anders), in het kader van het tv-programma Komt dat Schot)

Over de Toekomst en de Jeugd bij Feyenoord

Er wordt vaak gezegd dat je met jeugd een risico neemt, maar het tegendeel wordt al twee jaar vrijwel wekelijks bewezen door Feyenoord 1.
Het was zomer 2007 en de ene na de andere grote naam kwam uit de koker. We wreven in onze ogen: voor de verandering werd er niet een onbekende Braziliaan of Tsjech aan de selectie toegevoegd, maar werden er zonder uitzondering stuk voor stuk goede en gelouterde Nederlandse (ex-)internationals naar de Kuip gelokt. Het kon dus niet anders dat het wel weer goed ging komen na een erbarmelijke jaar, waarin Erwin Koeman terecht de handdoek gooide.

Vaak gaat logica overal op, behalve als Feyenoord erbij betrokken is. Nu dus ook niet, blijkt bijna twee jaar later: geen van het groepje aangetrokken ervaren krachten (OK, Gio in het vorig seizoen en dit jaar sporadisch) nam tot nu toe het voortouw, liet het team beter spelen, straalde rust uit of deed iets waarvan de Kuip op positieve wijze de adem inhield.

Hofland viel op door curieuze blessures en een loszittende SMS-duim, Van Bronckhorst loog ten overstaan van het gehele nationale journaille over de relatie tussen spelersgroep en trainer Verbeek, De Cler viel zover terug dat hij uit arren moede maar geblesseerd raakte, hetzelfde geldt wellicht voor Denny what-have-you-done-for-me-lately Landzaat en Roy Makaay hoor ik wekelijks ‘klote’ in een microfoon stamelen na weer een onzichtbare wedstrijd.
Das Phantom staat na 26 competitiewedstrijden overigens op negen goals. In het totaal scoorde hij 22 goals in 54 competitiewedstrijden. Vaststelling: met een gemiddelde van 0,4 goals per wedstrijd kan hij met gemak worden bijgezet in de toch al uitpuilende galerij van mislukte Feyenoordspitsen. Er is nog plek tussen Jan Peters (0,5) Jupp Kaczor (0,37) Piet Keur (0,35) en Dave Mitchell (0,3) .

Achteraf bezien is de wrange en pijnlijke constatering dat het allemaal erg veel (geld) voor erg weinig (rendement) geweest. Ik zei het eerder en zeg het nog maar eens: het is mooi geweest, eruit met die geldverslinders!
Hoe kan het nou zo zijn dat tijdens dit kansloze seizoen – waarin er door blessures weliswaar erg veel tegenzat – de wekelijkse uitblinkers Fer, Wijnaldum of Biseswar heten? Drie gasten – nota bene uit de eigen jeugd- die voor een relatief schijntje wél wekelijks doen wat er van hen verwacht wordt?!

De enige eer die de mannen uit lichting Feyenoord ‘07 onze club nog kunnen bewijzen is om in zomer ’09 zonder behoud van salaris de achteruitgang van de Kuip te kiezen.

(Bij de foto: Diego Biseswar vergroot zijn marktwaarde door zijn contract te verlengen)

Het Laatste Oortje van Léon V.

OK, ik had ongelijk. Die Léon Vlemmings is dus niet zo’n gekke trainer. Gedurende het hele seizoen (als assistent trainer van NAC Breda was de man mij niet opgevallen) vond ik hem een rare snoeshaan, met dat oortje aan zijn hoofd. Curieus: dat ding zit er niet meer aan sinds hij de stap naar hoofdtrainer heeft gemaakt en wie heeft de taak als oortjesdrager overgenomen? De heren Lodewijks en Lammers hebben er fronsend naar gekeken en nu ligt het apparaatje waarschijnlijk weg te rotten in de keukenla van Huize Vlemmings. Feit is wél dat het ‘oortje’ Feyenoord geen haar verder heeft gebracht. Anders zou het momenteel niet crescendo gaan met Feyenoord. Niet alleen de resultaten (gewoon eens een uitwedstrijdje winnen en PSV verslaan) maar ook het spel geeft de burger moed. En als je in staat bent dit seizoen AZ in Alkmaar het scoren te beletten, ben je wel degelijk back on track. Die pluim is voor Vlemmings. Als je tactisch gezien het meesterbrein Van Gaal het hoofd kan bieden, doe je toch wel iets goed. Wie Feyenoord zondag zag spelen, kon zien dat de pionnetjes goed waren neergezet. Dat is, naast de teruggekeerde rust in ploeg en de groei die de jonge Fer, Van Leerdam en Wijnaldum doormaken, pure winst die Jan met de Feyenoordsjaal moed geeft voor een eindspurt met een gunstige afloop. Want een eindklassering bij de eerste negen was een maand geleden toch een stuk minder reëel. Wie weet.
Maandag stond in de krant dat het weer over voetbal gaat bij Feyenoord. Da’s inderdaad goed nieuws, maar wel een uit de categorie ‘Elk voordeel heeft zijn nadeel’. Het verbloemt waar het momenteel over behoort te gaan: de invulling van het zo mooi geheten Technische Plaatje voor het komend seizoen. Sinds de Leo en Mario- storm horen we daarover verdomd weinig . Ja, dat Pierre heeft afgehaakt. Maar dan mag ik mag toch hopen dat Henk Fräser bovenaan het reservelijstje prijkte? Henkie F. naar PSV, dan willen ze Van Hanegem zeker als hoofdtrainer?
Daarom mijn dringende verzoek aan de huidige stuurman Gudde: Wilt u erop toezien dat het ‘plaatje’ tijdig rond wordt gemaakt, voordat u de deur definitief achter u zelf sluit? Het is al lente, voor we het weten is het zomer, krijgen Makaay en Bruins het opeens op hun heupen en heeft Feyenoord zich opeens geplaatst voor Europees voetbal. De bal is tenslotte rond, nietwaar?

Tip van Flip: Shoppen doe je zó

Al jarenlang pijnigt menig supporter zich met de prangende vraag waar het nu toch steeds misgaat met Feyenoord. De grootste club van Nederland, driemaal kampioen in de laatste 30 jaar. Terwijl het antwoord zo simpel is: het scoutingapparaat is al jaren de oorzaak van een niet aflatende reeks van mislukkingen, op technisch en financieel vlak. Het ligt voor de hand deze stelling met enige voorbeelden te larderen, ware het niet dat zelfs een verstokte non-voetbalkenner weet waar ik het over heb. Zoals hij er net als ik van overtuigd zal zijn dat zelfs Stevie Wonder met nuttiger adviezen komt.
Ook het huidige elftal van Feyenoord is opgebouwd uit een verzameling relikwieën, mannen die vier jaar geleden op de top van hun kunnen speelden:

Zo heb je de kern van het succesvolle AZ onder Co uit 2005: Timmer, als penaltykiller hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor het bereiken van de halve finale in de UEFA cup, De Cler, terecht debuterend in het Nederlands elftal en Landzaat, buitenaards in vorm en de spil van datzelfde Oranje.
De top van Europa: Tomasson speelde in dat jaar met AC Milan 30 wedstrijden in de Serie A en Makaay werd topscorer van de Bundesliga.
En dan had je nog Lucius, die als degelijke knecht een aandeel had in de dubbel van PSV, Hofland was de leider van Wolfsburg, Slory leidde Excelsior naar de titel in de Totodivisie en Greene blonk wekelijks uit bij RKC Waalwijk. Het lijkt niet vier jaar, maar een eeuwigheid geleden.

Mijn boodschap is simpel: Feyenoord moet de komende maanden jongens kopen die er aan gaan komen, in plaats van voetballers die momenteel op de top van hun prestatiecurve zijn. Ik benijd de visie van AZ, dat weliswaar bestedingsruimte heeft, maar al jaren nuttig investeert (ik heb het niet gecheckt, maar vermoed dat je voor één Makaay een Van der Velden, een Moisander en een Koenders koopt). Van Gaal pochte vorige week in Sportweek dat alle spelers die onder zijn leiding vertrokken niet beter zijn gaan voetballen. Bij Feyenoord geldt deze wet al jaren, maar dan omgekeerd.

Het goede nieuws is dat dit een klus wordt voor Don Leo. Net zoals in de laatste zomer dat er goed werd ingekocht: in 1998 kochten TD Rob Baan en Trainer Leo Beenhakker met Konterman, Paauwe, Tomasson, Van Vossen en Tininho een mix van talent en oer-Hollandse degelijkheid. Niet geheel ontoevallig werd Feyenoord nog geen acht maanden later kampioen van de Eredivisie, overigens ook voor de laatste keer.

Concreet zie ik het als volgt. De contracten van Timmer, Greene, Mols, Lucius, Vincken, Hofs worden niet of hoeven niet verlengd te worden. Verder mogen de peperdure ondermaats presterende De Cler, Hofland, Makaay, Landzaat en Slory van de begroting worden gekrast.
En koop vervolgens slim in: de beste keeper Velthuizen. Een paar bruikbare backs: De Roover, Fernandez of wat mijn betreft Silva. Nuttige middenvelders zijn er ook ten overvloede in de Eredivisie: Gilissen, Meeuwis, Claudemir, Falkenburg en Garcia. En in de spits Lens, Koevermans, of Berg, is ook goed.

Beste Been-Beenhakker (…om met Circus Custers te spreken: ik s-stotter ervan): succes met shoppen. En doe het snel, anders spelen ze volgend jaar bij de AZ!