De Honderdste Derby

Feyenoord – Sparta was niet goed en dus spannend. Als supporters hadden we niet anders verwacht. Want ook tegen de nummer veertien speel je negentig minuten met de billen op elkaar, zo gaat dat als je zelf dertiende staat.
Dit alles samengevat in een paar hoofd-, maar vooral bijzaken van een gedenkwaardige woensdagavond in een koude Kuip.
Historisch: De 1-0 gaat als eerste overwinning van het jaar 2009 de geschiedenisboeken in. Hulde voor trainer Vlemmings die voor het eerst als hoofdtrainer een eredivisiewedstrijd wint.
Tegenstrijdig: In slechtste Feyenoordseizoen ooit is er een speler die maar op één manier kan scoren: oogverblindend mooi. Per ongeluk? Dat zijn de mooiste, Diego!
Keepertje Keepertje: Waar Timmer de handen van de Noordzijde bij iedere vangbal op elkaar kreeg, werden de uittrappen van de bij de tegenpartij wat ongelukkig debuterende keep Ramos met gejoel begeleid.
Schitteren door afwezigheid: Esther uit Dokkum, geveld door het griepvirus, lekker een avondje op de bank met haar nieuwe vriend, een weekje aan het skiën, spandoek in de wasmand of zat je vast in de woensdagavondspits op de A20?
Geen woensdagavondspits is in ieder geval Roy Makaay. Speelde hij de midweekse derby van oktober vorig jaar slecht en voegde er gisteren nog een overtreffend trapje aan toe. Zie ook Slory, die al maanden bezig is aan een tevergeefse zoektocht naar zijn vorm.
Uilenberg! Kunt u bij de volgende tussentijdse evaluatie de grensrechters ophelderen dat een spits pas buitenspel kan staan op het moment van spelen van de bal? Misschien dat excessen als gisterenavond vertoond dan tot het verleden gaan behoren. Dank, mede trouwens namens de liefhebbers uit Doetinchem en Amsterdam.
Joepie Ranja!! (dacht ik aan toen ik Nievelt, Leerdam, Kobussen, Pedro maar toch ook Fer en Wijnaldum over het veld zag dartelen) en stelde me voor hoe iemand die net een wereldreis heeft gemaakt zou reageren bij het zien van al deze namen.
Slechtste grap: Is Esth er?
The Voice: Peter Houtman had ook een voorganger. En dan bedoel ik niet Clyde Best, maar dan heb ik het over Jacques Nachtegaal. De man die gedurende de jaren tachtig de opstellingen en doelpunten omriep mag tegenwoordig alleen maar door het stadion galmen als er ‘technisch ongemak’ is. Als iemand die zijn autolichten heeft laten branden of nog vreemder – als de klep van de kleedkamertunnel (De Coentunnel, want alles heeft een bijnaam in Rotterdam) niet meer dicht kan.
Er is Hoop: noem het cement tussen de stenen, noem het de terugkeer van de ‘marathon man’, feit is dat Feyenoord beter speelde met Tomasson erbij. Rustig aan de bal, wat er mede toe leidde dat El Ahmadi, Fer en zelfs Hofland zichtbaar beter gingen spelen.
Wat rest is die ene prangende vraag: in het hypothetische geval dat Don Leo het niet doet, wie moet het dan doen?

De week van Been, Don en Kever

Wat een week weer voor de Feyenoordminnenden. We kunnen slechts vaststellen dat Feyenoord bijna verzopen op de bodem van de waterput ligt, maar dat het touw inmiddels naar beneden is gegooid. Hoe sterk het touw is, zal de komende jaren moeten blijken.
Tonnen Euro’s uit een niet bestaande kas werden aangewend de salarissen van slecht functionerende werknemers af te kopen en een nieuwe trainer aan te kopen. De Verloren Zoon werd gepresenteerd als toekomstig wondermiddel en de erfenis van Verbeek mag nog een half jaar blijven zitten. Twee kanttekeningen: ik vind Rotterdammer Been een fantastische kerel en ben blij met zijn komst. Qua ervaring en ontwikkeling is hij echter geen haar verder dan Verbeek dat ten tijde van zijn aanstelling was. Been stond vorig jaar rond deze tijd trouwens nog lager in op de ranglijst dan Feyenoord nu staat, dus laten we vooral geen wonderen verwachten. Het nieuws dat Vlemmings het seizoen mag afmaken maakte me ziedend. De man die het voetballend vermogen van het team naar een nog curieuzer niveau heeft gebracht wordt door Eric Knudde gehandhaafd. Tweemaal kansloos op de kloten tegen Heerenveen en vorige week in een kolkende Kuip te elfder ure een punt veiliggesteld tegen de meest middelmatige ploeg uit de Eredivisie. Het publiek vertwijfeld achterlatend met een gevoel dat een mix was van ellende en verbazing. Ellendig na het zien van een weer een tranentrekkende pot en verbaasd over het eigen gejuich dat ze bij de 1-1 produceerde. Willem II waande zich even het Borusia Dortmund van zeven jaren terug.
Maargoed, het komt allemaal goed, want de knowhow schijnt onderweg te zijn in de vorm van Don Leo. AD clubreporter Eus beticht Leo Beenhakker van een bruinhemd als hij zou komen. Ik zie het probleem niet. Precies elf jaar geleden bouwde Beenhakker aan een kampioensploeg op de puinhopen die Arie Haan had achtergelaten. Ik zie parallellen, maar ook de enige reddingsboei op de korte termijn. De Don moet trouwens geen exorbitante salariseisen gaan stellen. Graag of niet Amigo!

Maar het hoogtepunt van de week was natuurlijk de uitgave van het grote AH-voetbalplaatjesboek! Als je acht bladzijden hebt omgeslagen valt je oog zomaar op een plastic kakkerlak die in het kader van het decor door een ajaxminnende setdresser op de Feyenoord- bal is gelegd. Wat een grap en vooral, hoe verzin je het?! Wat je dan als Feyenoorder moet doen? Je smoel houden en glimlachen! Maar dat gebeurde niet. Joop Verschuren, de voorzitter van de supportersvereniging, zette zichzelf volledig voor joker door excuses te eisen van Albert Heijn. Zegsvrouw Anoesjka Aspeslagh van de grootgrutter deed daar qua imbeciliteit overigens nog een schepje bovenop daar vol houden dat ze in het diertje toch echt een kever herkende. Yeah right!

Nightmare on Elm Street part II

De Gifbeker is inmiddels verworden tot een Bak. Een bak met kak welteverstaan. Die woorden schoten mij vaker dan mij lief was te binnen bij het zien van een stel voetballers die tegen Heerenveen voor hun laatste kans vochten. Want in een seizoen waarin de topclubs al waren uitgespeeld in het bekertoernooi was dit het enige (buiten) kansje op een prijs. Met een beetje gunstige loting heb je De Graafschap thuis, de ronde erna ADO en in de finale win je per ongeluk van AZ na strafschoppen…zoiets.
Wat naïef om vooraf te denken dat de spelers van Feyenoord extra getergd zouden zijn. Dat ze gelijk hadden gehad om hun trainer weg te pesten. Dit was het moment waarop ze het eigen publiek gingen overtuigen van hun gelijk, dat hun coupe van vorige week terecht was geweest. Ontdaan van de ketenen van hun harde trainer zouden ze het vuur voor elkaar uit hun sloffen lopen en als een hecht collectief onherkenbaar voetballen. Het team zou zich oprichten en richting kwartfinale opstomen. Niet met mooi voetbal, maar vechtend naar 2-1 met Mols als heroïsch middelpunt..zoiets.
Maar nee, zo ging het sprookje niet. We zijn inmiddels gewend geraakt aan het zwakke acteren van de laatste maanden, maar wat we deze druilerige dinsdagavond in de Kuip zagen sloeg – vooral in de tweede helft - alles. Of liever gezegd: het sloeg helemaal nergens op! Het is dat het aan een behoorlijke technische leidsman ontbreekt, maar anders waren Hofland en Lucius er toch allang head first uitgeflikkerd? Het ergste is nog dat deze Peppie en Kokkie, die zich meer hebben onderscheiden als oproerkraaiers dan het raken van één behoorlijke bal, waarschijnlijk de aanstichters zijn van de kloof tussen spelersgroep en de weggestuurde trainer. Net als vrijdag in Heerenveen zakte het olijke matrozenduo gisterenavond opnieuw genadeloos door het ijs. Peppie was Elm tweemaal volledig kwijt (waarmee de Zweed dit seizoen waarschijnlijk topscorer in de Kuip wordt) en Kokkie vroeg zich waarschijnlijk af of zijn vrouw de hond nog had uitgelaten terwijl Beerens de 0-3 binnenschoot. Veel woorden, weinig daden, ik zeg opzouten.

Met kromme tenen zien we dat er wekelijks twee spelers zijn die nog enigszins tot een acceptabel niveau komen. En dat zijn net die twee die afgelopen zomer van Bosz een exitbrief ontvingen. Maar het kan nog schrijnender: we moeten luisteren naar een zachtjes pratende trainer, die ze permanent in onschuld wast, maar wiens handen altijd onzichtbaar zullen blijven. Laat staan dat zijn naam ooit in verband zal worden gebracht met een ‘effect’. Niet Gullit, evenmin Van Marwijk, maar Léon Vlemmings zal de geschiedenisboeken ingaan als meest niet te benijden trainer van Feyenoord.
Maar na twee kansloze potten binnen vier dagen, doelsaldo 1-6, is het mooi geweest met deze gymleraar. Aanstaande zaterdag om een uur of elf ’s avonds wil ik Don Leo vanachter de perstafel iets zien zeggen over cirkels die rondkomen, hem horen zuchten dat er nog veel werk te doen is en dat hij opgelucht is met de zwaarbevochten 2-0 overwinning…zoiets ja.

Een Eeuw Feyenoord in Zestien Lijstjes

Nu we het jaar 2008, waarin mijn voetballiefde haar eeuwfeest vierde, alweer enkele dagen achter ons hebben liggen, is het hoogste tijd om de balans op te maken. Een trieste balans, waarover in het afgelopen jaar genoeg over gezegd en geschreven is. Bij het begin van het nieuwe jaar maak ik dan ook graag van de gelegenheid gebruik om terug te kijken, niet op het rampjaar 2008 dat achter ons ligt, maar overall in 16 lijstjes en evenzoveel categorieën.

Ofwel zestien elftallen (voormalige) Feyenoordspelers, die voornamelijk in de laatste dertig jaar het roodwitte shirt droegen. Van knettergoed tot tranentrekkend slecht. Een gelukkig 2009 voor eenieder en moge Feyenoord dit jaar de juiste weg in slaan.

Bij de foto's: Het verschil tussen de allerbesten en allerslechtsten duurt precies twintig jaar

Waar leg Poznan eigenlijk?

Honderd jaar Feyenoord en alsof ze het erom doen wordt dit jubileumjaar luister bijgezet door het slechtste voetbal ooit. Je krijgt bij wijze van spreken heimwee naar het team van Piet Keur, Ton Lokhoff en René Brochard. Per dag wordt het pijnlijker te constateren dat het in alle geledingen van de club ernstig mis is.
Overal, om te beginnen in het Maasgebouw waar Peter Bosz, de Bernard Madoff van Zuid die in twee jaar 30 miljoen euro stuksloeg, een contractverlenging kreeg en daar on top of it nog eens 20% van zijn huidige jaarsalaris bovenop eiste.
Naast het veld: Iedereen geeft hoog op over Gertjan Verbeek en gezien zijn voorkomen als sloper en zijn sobere soundbytes is dat terecht. Zijn tactische hand is echter nog onzichtbaar. Ik vraag me al maanden af wat de toegevoegde waarde is van - Léon Vlemmings, wiens oor permanent voorzien is van een apparaatje. Wie souffleert de duurste hulptrainer ooit en wat is de strekking van deze boodschappen? En dan het verval van Wimpie Jansen, ooit een trotse El Salvador, thans de reïncarnatie van Jan Wolkers in zijn nadagen.
Op het veld, waar door blessures van Tomasson, De Guzman, Hofland, Van Bronckhorst, De Cler, Landzaat, Mols, Biseswar en Vlaar al weken derde garnituur rondloopt. Ik zou André Bahia de hond van Kevin Hofland weleens zien uitlaten. Je zult zien dat hij er keurig op twee meter afstand achteraan blijft lopen. Het middenrif, waar Fer zijn naam eer aan doet door continu onbereikbaar te zijn. De lamgeslagen vleugels, waar de zonder zelfvertrouwen spelende Luigi Bruins tevergeefs vertrouwen tracht te tanken aan de zijlijn. Van het enige lichtpuntje Wijnaldum is de benzine overigens al weken op.
En in de piek van de boom, waar de eenzame strijder Makaay na wéér een verloren wedstrijd niets anders meer zeggen dat het weer eens ‘Klote’ was.
Drie thuiswedstrijden geklungel leidde tot een aantal kansen dat letterlijk op anderhalve hand te tellen is. Eén schamel goaltje voor en vijf tegen. Wanneer heeft Feyenoord eigenlijk voor het laatst driemaal op rij verloren in de Kuip? Of was dat ook dit (feest) jaar?
Vroeger, toen niet alles, maar er slechts één team beter was dan Feyenoord, zongen we nog weleens ‘Amsterdam waar leg dat tan?’ Maar waar lech Poznan eigenlijk?

Tot slot: goed nieuws! De volgende pot is namelijk in Eindhoven. En bij Eindhoven denken we niet aan 5-0 (1985), 6-0 (1991), 7-2 (1996) of 4-0 (2007). Nee, dan denken we aan 0-1. Wimpie, bel als de wiedeweerga even naar Den Haag en vraag of ze Henkie Fräser een middagje op de bank kunnen missen!